Research & Report

กางแผ่นฟิล์มถึงไฟล์หนังดิจิทัล: สำรวจภาพรวมอุตสาหกรรมภาพยนตร์เกาหลีใต้

อุตสาหกรรมภาพยนตร์เกาหลีใต้มีความแตกต่างจากญี่ปุ่นและฮ่องกง ช่วงกลางทศวรรษที่1950-1970 หลังสงครามเกาหลี การผลิตภาพยนตร์เป็นที่นิยมและมีผู้กำกับที่สร้างสรรค์ผลงานชั้นยอดจำนวนมาก แต่การเผด็จอำนาจของปักจุงฮี ทำให้วงการภาพยนตร์เกาหลีเสื่อมลงจากการถูกเซนเซอร์และโฆษณาชวนเชื่อ ซึ่งความตกต่ำนี้ต่อเนื่องมาจนถึงปี 1988 ที่ปักจุงฮีเสื่อมอำนาจ คำสั่งเซนเซอร์และแบนภาพยนตร์ได้ยกเลิกไป อย่างไรก็ตามธุรกิจภาพยนตร์เกาหลียังถูกครอบงำด้วยกลุ่มธุรกิจแชโบลมาจนถึงวิกฤตเศรษฐกิจในปี 1997

เมื่อวิกฤตต้มยำกุ้งเกิดขึ้น และบริษัทใหญ่ในเกาหลีประสบภาวะเสียหายอย่างรุนแรง กลุ่มทุนแชโบลถอยออกจากการครอบงำวงการภาพยนตร์ รัฐบาลเกาหลีขณะนั้นเห็นความสำคัญของสื่อบันเทิงจึงทุ่มทุนสนับสนุนการเคลื่อนไหวของผู้ผลิตและผู้กำกับยุคใหม่ จนกระทั่งเกิดเป็นกระแสนิยมวัฒนธรรมเกาหลี (K-wave) หรือ “ฮัลลยู” (Hallyu) ในระหว่างปี 2000 เป็นต้นมา โดยภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมสูงอย่าง My Sassy Girl (2001) หรือ Taegukgi (2004) เข้าถึงผู้ชมมากถึง 10 ล้านคน หรือ 1 ใน 4 ของประชากรทั้งหมดของเกาหลีใต้ขณะนั้น และก้าวเข้าไปได้รับความนิยมทั่วเอเชีย

การท่องเที่ยวเกาหลีก็ได้รับผลดีจากความนิยมภาพยนตร์เช่นกัน เกาะนามิที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงโซล กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวตามรอยภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง Winter Sonata ที่นำแสดงโดย แบยองจุน บนเกาะมีวิวทิวทัศน์และธรรมชาติที่สวยงาม มีจุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจและกิจกรรมสำหรับนักท่องเที่ยวมากมายตั้งแต่ร้านอาหาร พิพิธภัณฑ์ แกลลอรี ร้านเช่าจักรยาน ร้านขายของที่ระลึก พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันทำให้นักท่องเที่ยวสามารถอยู่บนเกาะได้ตลอดทั้งวัน เป็นที่นิยมในหมู่แม่บ้านชาวเอเชียโดยเฉพาะชาวญี่ปุ่น สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ในเกาหลีสร้างพื้นที่ตามรอยภาพยนตร์เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว ซึ่งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและรัฐบาลร่วมมือกับบริษัทเอกชนในการพัฒนา


เกาะนามิ


กระแสล่าสุดของภาพยนตร์เกาหลี คือ การผลิตภาพยนตร์ที่สะท้อนความเหลื่อมล้ำในสังคมที่กดดันประชาชนจนทำให้ประเทศเกาหลีมีสถิติฆ่าตัวตายสูงที่สุดในเอเชีย งานภาพยนตร์ของบอง จุน โฮ อย่าง The Host (2006) Snowpiercer (2013) และล่าสุด Parasite (2019) หรืองานของ ยอง ซอน โฮ อย่าง Train to Busan (2016) ล้วนสะท้อนภาพความแตกต่างระหว่างชนชั้นในสังคมเกาหลีผ่ายภาพยนตร์แนวกระแสที่ดูได้อย่างเพลิดเพลินทั้งสิ้น


Parasite (ปี 2019)


เกาหลีใต้อาจเป็นต้นแบบความสำเร็จในการสนับสนุนวงการภาพยนตร์โดยภาครัฐ แต่ความสำเร็จของเกาหลีใต้นั้นเกิดขึ้นจากสังคมวัฒนธรรมผู้ผลิตและผู้กำกับอิสระที่เข้มแข็ง และการถดถอยของการผูกขาดโดยทุนใหญ่ ทำให้ภาพยนตร์และวัฒนธรรมเกาหลีออกสู่ตลาดโลกได้โดยอิสระเช่นกัน

 

ที่มาภาพ: unithaitravel.com, imdb.com
ที่มา:
บทความ Korean Wave in Southeast Asia โดย SHIM Doobo จาก kyotoreview.org
บทความ How K-pop become Global Phenomenon โดย  Aja Romano จาก vox.com
บทความ Evaluating the effect of protectionism on the film industry: A case study analysis of Korea โดย Parc Jimmyn จาก ecipe.org
เนื้อหา Fairy Tale Village จาก namisum.com